Na een "gratis" all inclusive verblijf ben ik eind van de middag per ambulance naar Entercity vervoerd. Als een pakketje op 5 december thuis bezorgd ;-) Een stormachtig en uiterst wiebelig ritje van zo'n anderhalf uur. Hoge bomen vangen nu eenmaal veel wind.
Wat het uiteindelijke resultaat van de embolisatie zal zijn moet de tijd uitwijzen. De komende periode zal ik nog veel moeten liggen. Het bloed uit de vaten die zijn afgesloten moet eerst een nieuwe weg zien te vinden.
Het is erg pijnlijk en heeft vooral tijd nodig om te herstellen.
Dank je wel, ook namens Rudi, voor al jullie lieve reacties en support hier op mijn / ons weblog, op Facebook (lang leve social media) mail, whatsapp, sms en natuurlijk alle lieve mensen héél dichtbij. Het is HART verwarmend x
Uit principe wachten we elk jaar met het zetten van de kerstboom tot we de Goedheiligman hebben uitgezwaaid. Voor deze ene keer maken we een uitzondering. Woensdag word ik nl opgenomen in het ziekenhuis voor nogmaals een embolisatie laag in het bekken. Waarna de verwachting is dat ik weer een hele tijd uit de running ben. En ik houd graag de regie in eigen kerstboom ;-)
Het afgelopen weekend kochten we een Nordmann in de hoop dat hij de komende maand zijn naalden behoud. We waren zonder discussie en in no time klaar. Dat was ook wel eens anders. Als het uitzoeken van een kerstboom bijna een ultieme relatietest betekende hihi Mijn hoofd staat eigenlijk (nog) helemaal niet naar een kerstboom. De eerste de beste die manlief me voor houdt vind ik prima! Hij is duidelijk verbaasd :-)
Eenmaal thuis zie ik dat de kruin eruit is. Oeps! dat is helemaal niks voor mij. Dat ik dat niet heb gezien ...
Nu staat hij in de woonkamer. Een bescheiden boom en voor zo'n impulsieve aankoop valt ie niet eens tegen. Ik draai de volumeknop open en de kerstmuziek galmt door het huis. Dit om maar even een stukje sfeer te proeven en vooral "te pakken" te krijgen. Met de ballen en frutsels in mijn hand, en balancerend op één been, spring ik rond de boom. Luidkeels met niet al te zuivere klanken bléér ik mee op de muziek of wellicht is het om mijn eigen onrust te overstemmen. Dochterlief schudt meewarig haar hoofd:
"straks kan de buurman (is buiten aan het werk) je nog horen" en verdwijnt naar boven.
Pats ... daar valt de eerste bal. En dan uit het niets voel ik de tranen over mijn wangen lopen. Driftig poets ik de eersten met een vlakke hand uit mijn gezicht maar dan is er geen houden meer aan. Verdriet, pijn, vermoeidheid en zorgen, heel veel zorgen .... Het vermengt zich als een snel stromend beekje. Lucht op!
Terwijl ik snotterend een cappuccino klaar maak bekijk ik het resultaat van mijn rondedans. Trots op mijn strijdlust, trots op het resultaat, trots op mezelf! Als ik dochterlief later zachtjes mee hoor neuriën moet ik stiekem lachen. Het werkt blijkbaar toch aanstekelijk :-)
"Oh dennenboom, oh dennenboom wat zijn je takken wonderschoon"
Mijn lief mag ik nog Even - mag ik nog heel Lang ... bij jou!
"Liefde wordt vaak verkeerd begrepen,
men denkt dat het een emotie is.
Maar eigenlijk is liefde
een bewustzijnstoestand,
een manier om in het leven te staan.
Een manier om naar jezelf
en anderen te kijken"
- David R. Hawkins
"Ziek zijn vraagt om chronisch optimisme" maar ik heb het nu wel even gehad hoor! #wondroos (erysipelas)
Een aantal weken geleden zagen we met enige regelmaat een eekhoorntje voorbij komen springen. Vliegensvlug en als een echte acrobaat! Wonende in de bebouwde kom is dat niet meteen een alledaagse verschijning.
Om het beestje een beetje tegemoet te komen kochten we een eekhoorn voederhuisje. Het huisje werd gevuld met walnoten, hazelnoten en zonnebloempitten. Het zit rondom dicht en de wanden zijn van plexiglas. Volgens de informatie heeft de eekhoorn in korte tijd ontdekt hoe het dakje omhoog moet en kan hij zichzelf bedienen.
En jullie begrijpen het al: geen eekhoorn meer te bekennen! De koolmeesjes begrijpen er niets van. Ze fladderen enthousiast voor het raampje heen en weer maar het is "alleen kijken, aankomen niet" ;-)
Deze week heb ik hem dan eindelijk gespot. Hij heeft wat anders ontdekt. Het pindasnoer wat ik voor de vogels heb gefabriceerd is nu zijn favoriet. De foto is helaas niet scherp: ik ben niet heel snel en het beessie heel erg vlug. Gewoon gemaakt door het raam en met mijn mobiel ...
"Ik werd opnieuw geboren op het moment dat mijn ziel en lichaam elkaar lief kregen en een huwelijk aangingen" - Khalil Gibran
