Een gewone zondag

Vandaag eindelijk weer eens een gewone dag waarvan ik even het gevoel heb dat er niets aan de hand is in huize Weghorst. Heer-lijk !!! Lekker uitgeslapen (ik ben zo moe) terwijl het plekje naast me al een paar uur leeg is. Manlief is met de wielerclub mountainbiken (of wielrennen) zoals normaal gesproken altijd op de zondagochtend.

Om 11.00 uur roep ik de kids onderaan de trap. Het wordt zo langzamerhand eens tijd. Het ontbijt is klaar: broodjes gebakken, eitjes gekookt en de koffie pruttelt. Geen van allen ook maar enigszins toonbaar maar we laten het ons lekker smaken hihi Even later schuift mijn allerliefste ook aan de ontbijttafel. Hijgend en puffend en nat van het zweet. Zo zie ik hem graag ;-)

Dochterlief gaat verder met de taart waar ze gisteren een begin mee heeft gemaakt. Een kapsel kun je volgens haar beter snijden als het in de vriezer is geweest.
Op verzoek van zoonlief maakt ze de slagroomtaart met gele room maar verder naturel. Dus zonder enige poespas. Daar houdt hij namelijk niet van.
Als ik even later kom proeven (dat hoort toch zo) weet ik zeker dat dit helemaal goed komt mmm
Intussen huppelt zoonlief met zijn 1.82 mtr vrolijk in zijn joggingpak rond en maakt enorme sprongen alsof ie een pasgeboren lammetje is. Hij heeft er duidelijk zin in.
In de LENTE en in de TAART


Als het ’s middags koffietijd is nemen we allemaal een extra groot stuk !!!!
Is dit voor herhaling vatbaar of niet ?!

We rommelen gezellig wat aan. De honden worden gewassen, de krant wordt van voor naar achteren gelezen, een paar tijdschriften doorgebladerd, even computeren: RELAX
Vandaag geen telefoon (we nemen de dag voor de chemokuur niet op) en geen bezoek.
Eerlijk = eerlijk dat is ook heer-lijk !!!

De rups die ging mediteren

Er was eens een rups, die genoeg had van al het gedoe,
het gekonkel en gekrioel, het kruipen had even geen doel.

Dat had het natuurlijk wel jarenlang gehad, maar nu was ie het zat.
Hij verlangde naar een moment om ergens stil en intens een beetje te zitten.

Zo zittend en sussend ging de tijd voorbij. En de rups werd zo rustig en zei:
(een beetje gewichtig) "Er zijn momenten tussen het denken ....

dan ontpopt er zich iets !!! En als je dat eenmaal kent,
dan lijkt het werkelijk alsof je even een vlinder bent"


Tekst: Inez van Oord

Vijfde chemokuur wederom uitgesteld

In een vloed van zinnen 
weet ik even niet waar te beginnen                                                     

doet de stilte goed.

Vandaag nogmaals voor de vijfde chemokuur richting het UMC St Radboud. De bloedplaatjes zijn dit keer volstrekt normaal maar de witte bloedlichaampjes zijn nauwelijks toegenomen.
Hoe groot is de teleurstelling als blijkt dat de vijfde chemokuur wederom niet aan Rudi kan worden gegeven. Medisch gezien niet verantwoord: het licht kan niet op groen.
Volgende week maandag (14 februari) de volgende poging. De dosering DTIC Dacarbazine wordt sowiezo naar beneden bijgesteld. Dit omdat het lichaam te heftig reageert. Op dit moment zijn we enorm teleurgesteld en verdrietig. Even alle moed weer bij elkaar sprokkelen.

Blikken speelgoed

Het bestaat al heel lang. Speelgoed gemaakt van blik en in vrolijke kleuren beschilderd. Alle speelgoedmusea hebben er wel modelletjes van staan.

landbouwvoertuig

 Tot de 19e eeuw waren het de goud- en zilversmeden en de uurwerk- en slotenmakers die het blikken speelgoed maakten. In die eeuw kon de productie van blikken speelgoed langzaam aan worden gemechaniseerd. Door het gebruik van de stoommachine kwam de massaproductie van goedkoop blikken speelgoed op gang. Treinen, auto’s, fietsen, motoren, draaimolens, vliegtuigen en nog veel meer werden in het klein nagemaakt. Omdat blikken speelgoed als onveilig wordt beschouwd wordt er nu bijna niet meer met blikken speelgoed gespeeld. Het staat bij menig verzamelaar als hebbedingetje in de kast. Maarre het is nog steeds te koop !!!


carousel

 

pandadrummer op wagen



Dat blikken speelgoed heb ik al-tijd mooi gevonden. Niet om mee te spelen. Onze kids hebben er ook nooit mee gespeeld. Ze vonden het wel leuk om even naar te kijken. En vooral om een keer het speeltje op te winden met een speciaal daarvoor bestemd sleuteltje. Verder stond het in de kast. Gewoon te staan en om goed te bewaren.
Ooit heb ik deze items gekocht in een heel ouderwets en sober winkeltje in een stad hier verderop. Het werd gerund door een paar vrijgezelle oude dametjes die dat soort dingen en nog veel meer oude spulletjes verkochten. Zo’n spijt dat ik destijds daar niet veel meer heb rondgestruind en heb gekocht ;-) Een stukje nostalgie waar ik heel erg van houd. Waar ik naar kan kijken, waar ik blij van word. Zo eenvoudig maar zo mooi beschilderd in vrolijke felle kleuren. Daarvoor is het echt niet nodig om kind te zijn hihi



busstation

Tijdens mijn opruimerige bui van twee weken geleden kwam ik het speelgoed weer tegen. Ik heb alles uit de kast gehaald, afgestoft en een mooi plekje gegeven in de vitrinekast in de woonkamer. Natuurlijk kon ik het niet laten om even aan het sleuteltje te draaien. Helemaal content met zo’n kleine verandering. De klik klak eendjes en het lieveheersbeestje heb ik nog niet terug gevonden. Nog eens beter zoeken ;-)

poesje

 

motorfiets met zijspan



                                                



                                                 

moedereend met kuikens

Groei, geniet en geef ...

Vijfde chemokuur uitgesteld

witte bloedcellen

De vijfde chemokuur zoals deze vandaag stond gepland is helaas niet door gegaan.
Rudi heeft zijn bloedwaarden niet goed. De witte bloedlichaampjes en ook de bloedplaatjes zijn veel te laag. Volgens Prof. Punt zou het toedienen van de DTIC op dit moment te gevaarlijk zijn.
Het risico op infecties die heel snel om zich heen kunnen grijpen en de sterk verhoogde kans op bloedingen is dan veel te groot.




Voor de werking van de kuur is het beter dat het in zijn normale ritme door kan gaan. Het is even niet anders. Volgende week maandag 7 februari wordt opnieuw bloed geprikt.
Als de bloedwaardes acceptabel zijn volgt meteen de 5e chemokuur. Het is even omschakelen.
Het kost manlief (en ook zijn wederhelft ;-) toch steeds meer moeite om de moed te verzamelen voor een volgende kuur. Het bekende fenomeen: er tegenaan hikken. We go for it !!!
Een week langer herstellen en hopen dat het volgende week wél kan.

Aanschuiven bij Dina

Gistermiddag zijn we met zussen en schoonzussen op pad gegaan. We waren uitgenodigd om aan te schuiven bij Dina (de vriendin van Ina ;-) voor een heerlijke indische rijsttafel. Dina gaat vaak mee als we iets organiseren zodat we met een even aantal zijn. Veel aktiviteiten gaan vanaf acht personen. Ze is daarom een beetje door ons "geadopteerd".
Per mail het verzoek gekregen om van tevoren niets te eten. Dina en haar zus Nonna zijn zich namelijk al drie dagen aan het voorbereiden op onze komst. En dat hebben we geweten … !!!

Het voorgerecht bestond uit loempia's, broodje bapao en deegrolletjes met ragout.

En lekker dat het is !!! We moeten nog ruimte houden voor meer volgens de gastvrouw ....

Dina opent het buffet.  Op een andere tafel staan nog drie grote schalen met bami, nassi en rijst.
Wie moet dat allemaal gaan opeten ?! hahahah

Het smaakt allemaal even lekker en we hebben echt ons uiterste best gedaan !!!!! GEZELLIG

Zusjes

Er was ZOVEEL
We hebben allemaal voor het thuisfront een zak met restjes meegekregen.
Als nagerecht was er allerlei soorten ijs: een ware ijs-chocolade explosie volgens Marielle.
En tot slot nog een lekker kopje koffie, een koffiekaatje met slagroom en een kersenbonbon na.
Nouh wij dames hebben wel even genoeg gehad. Even uitbuiken maar hihi

Wie nog een bestelling wil plaatsen voor een eigengemaakte boa van Nonna dit zijn ze :-)



Met dank aan Nonna voor haar uitmuntende kookkunst en Dina voor haar hulp en gastvrijheid.

Euh en voor het eigenhandig wegwerken van de vaat !!!