Mooi mens!

Even zwaaien ...

Pre-Ride Twente en Ride for the Roses 7 en 8 september 2013

Update

Maandag overleg gehad met de professor uit het UMC St. Radboud. Omdat ik sinds een week elke dag heel iets aan het vooruitgaan ben is besloten op dit moment niet in te grijpen maar mijn lichaam de kans te geven verder te herstellen. Eerst afwachten totdat er een stabiel beeld ontstaat. Verder overleg eind september. Bekend was reeds dat er waarschijnlijk meerdere behandelingen nodig zijn om een enigszins aanvaardbaar resultaat te behalen. Ik kan inmiddels weer een paar keer op een dag een uurtje in mijn rolstoel zitten. En dan ziet de wereld er meteen heel anders uit!

Veel mensen vragen me of ik me niet verveel. Bij deze: nee geen moment! 
Ik weet niet wat dat is. Dat heb ik nooit gehad. 
Deze periode is voor mij in alle opzichten heel verhelderend. 
Alle tijd om te denken ... Om te schrijven ... Om te mijmeren ... Om te lezen ... Om te zoeken én te vinden ... 
Dat soort dingen moet ik zien vast te houden. Meer tijd en rust voor mezelf! Met beide benen op de grond maar ook een beetje zen ;-) De komende tijd zal ik hier wat Hersenspinsels met jullie delen.

Mooi!

Update

Inmiddels zijn we tien dagen verder en lig ik nog steeds vrijwel de hele dag op bed. Omdat het niet anders gaat! Er moet de komende week echt een flinke verbetering komen. Zo niet dan wordt er een nieuwe ingreep gepland. De prof denkt dat er een stoornis zit in de afvloed van het bloed. Dat de kleppen in de bloedvaten mogelijk niet werken waardoor de druk enorm toeneemt zodra ik omhoog kom. Dat is wel het laatste waar ik op zit (lig) te wachten! Natuurlijk hopen we dat dit niet nodig zal zijn ...

Dank je wel voor alle lieve reacties / berichtjes op welke manier dan ook en vooral voor de vele knuffels. Ik krijg het er soms warm van! Oké eentje terug komtie ...

En we zijn weer thuis ....

Het emboliseren is geslaagd. Het resultaat nog afwachten. Eerst herstellen en dan een aantal keren dezelfde "procedure" herhalen. Het is namelijk niet mogelijk te veel bloedvaten in een keer dicht te maken. Erg pijnlijk vanwege enorme vaatstuwing. In de hoop dat het mag bijdragen aan een "beter" leven! 

Dank je wel voor al jullie lieve en hartverwarmende reacties
hier in blogland, op Facebook, via mail, telefoon, smsjes en whatsappjes.
Dat doet ons ontzettend goed x

En dan gaan we de stap maar nemen ... #samen

De afgelopen week ben ik op mijn manier en manlief op zijn manier druk bezig geweest met opruimen. Niet dat het normaal een puinhoop is maar eerlijk = eerlijk er is de afgelopen tijd (te) veel blijven liggen. Gewoon omdat het niet gaat! Ik lijk de laatste dagen wel een zwangere vrouw die voor de bevalling haar huis aan kant wil hebben ;-) Kast voor kast, laatje voor laatje ... 

Vandaag heb ik met mixed emotions wat spulletjes bij elkaar gepakt. Een mogelijke logeerpartij hangt af van het verloop van de ingreep. Het liefst zou ik heel hard wegrennen.

Geen idee wat me te wachten staat: ik wil het niet weten, ik wil niet denken, ik wil niet voelen. Natuurlijk weet ik wat ik weten moet maar hoe dit gaat uitpakken en hoe ook de periode erna is en blijft voor beide partijen nog heel erg spannend.

Morgenochtend om 08.00 uur sta ik op de planning voor (een poging tot) embolisatie laag in het bekken (details zal ik jullie besparen) in het UMC St. Radboud in Nijmegen. 

Wish me luck, brand een kaarsje of stuur positieve energie! ThnX